Acceptatie van wat is

“De dingen accepteren zoals ze zijn is een van de grootste en moeilijkste uitdagingen van het leven”, prijkt het op mijn kalender. Het is een uitspraak van Berthold Gunster, de grondlegger van het omdenken.

En hij heeft gelijk. Er zijn veel situaties waarin acceptatie gewoon onmogelijk lijkt. Omdat wat zich aandient zo overweldigend is dat het simpelweg accepteren niet direct het eerste is waar aan je denkt. Het heeft zo een dergelijke impact dat je er even door omver geblazen wordt of bent. En dan is een goedbedoeld advies van anderen om het maar te accepteren meestal niet direct hetgeen waarop je zit te wachten. Hoe goed bedoeld ook, het slaat op dat moment de plank even mis.

Maar wat houdt dat nou in, acceptatie. Voor mij persoonlijk is acceptatie het eindproduct van een doorlopen proces. Laat ik het even kort uitleggen. Acceptatie klinkt heel mooi. We moeten dingen maar gewoon ACCEPTEREN. Alsof dat iets is wat je uit een laatje kunt halen. Zo, laat ik wat acceptatie op de wond doen dan is hij weer geheeld. Wat voor mij heel duidelijk is geworden de afgelopen jaren en wat ik heb geleerd is dat acceptatie een veelomvattend proces kan zijn.

Wat bedoel ik daarmee? Zoals gezegd is acceptatie een proces. En een proces heeft een begin en een einde. Aan het begin is acceptatie helemaal niet aan de orde. Het proces van acceptatie begint in mijn optiek met aanvaarding. Aanvaarden dat hetgeen zich aandient zich heeft voorgedaan. En dat kan natuurlijk van alles zijn. Wat het is maakt ook even niet uit. Aanvaarding is in mijn optiek ook het zwaarste proces. Stel je eens voor dat je een partner hebt waar je heel veel van houdt. En dat die partner op een dag tegen je zegt: “Ik ga bij je weg. Ik wil niet meer.” Je zag het niet aankomen. Probeer dat in het moment maar eens te aanvaarden, laat staan accepteren.

Aanvaarden betekent voor mij volledig opgaan in de emoties en pijn die er is ontstaan. Volledig opgaan in de leegte om te ontdekken wat er in die leegte verscholen ligt. En dat kan van alles zijn. Van pijn en verdriet, tot wrok of angst. Noem het maar op. Er is altijd iets in de leegte die ontstaat aanwezig. Het volledig omarmen van wat zich daar schuil houdt is dan ook de sleutel tot aanvaarding. In het voorbeeld dus het volledig aanvaarden dat iemand bij je weg is gegaan, terwijl je het niet aan had zien komen, is nogal een proces.

En als je het dan aanvaard hebt, dan pas ben je los gekomen van wat je vasthield aan die persoon. Je hebt je los gemaakt van de pijn en het verdriet en hebt wellicht ontdekt dat je ook in staat bent om zonder die persoon te leven. Ook al mis je hem of haar wellicht nog weleens van tijd tot tijd. En als je dan los bent gekomen dan kun je hem of haar laten gaan. In liefde. Niet alleen uit liefde voor jezelf maar ook uit liefde voor de ander. Omdat je weet dat jullie tijd samen geweest is. Het hoofdstuk is af. Dat is het proces dat na het aanvaarden komt en noem ik loslaten. LOS komen van en LATEN gaan. Dit klinkt weer zeer eenvoudig maar dat is het zeker niet.

En als je daar doorheen bent dan kun je je misschien verzoenen met de situatie die zich voor heeft gedaan. Je verzoenen met wat er eigenlijk gebeurd is. Je verzoenen met jezelf en de ander. Omdat je weet dat het niet anders had kunnen voorvallen dan wat er zich heeft aangediend. En na de verzoening kun je het dan uiteindelijk accepteren voor wat het is. Dan pas is er acceptatie van hetgeen zich voor heeft gedaan. En zo’n proces kan maanden, jaren en soms een heel leven duren. En daar komt van alles bij kijken. Echte acceptatie komt pas na verzoening in mijn optiek en is niet te reduceren tot een enkele noemer.

Van aanvaarden naar los komen. Van los komen naar laten gaan. Van laten gaan naar verzoening. En dan pas is er acceptatie. Dus ja, ik ben het met Berthold Gunster eens, de dingen accepteren zoals ze zijn is een van de grootste en moeilijkste uitdagingen van het leven. Maar het is zeker mogelijk als je je ervoor openstelt.

Ik wens je een mooie dag 🙂

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *