HET EGO “Een pleidooi”

Het lijkt er op dat het menselijk EGO er flink van langs krijgt de laatste tijd. Er wordt veel over geschreven en met name in een “negatief” daglicht.

Ons EGO is een boosdoener, een kwaadaardige tumor lijkt het soms wel als je alles moet geloven wat je leest. Zelf schrijf ik er ook wel eens over op die manier, in alle eerlijkheid šŸ™‚

Toch wil ik het EGO eens van een andere kant belichten. Het is niet alleen kommer en kwel. Ons EGO is er niet voor niets tijdens dit aardse bestaan. Het is niet alleen maar een tool die ons dwars ligt. Een schurk die op de loer ligt in het donker. Er is ook een andere kant aan ons EGO. Die minder negatief is. Er is ook een positieve kant. De zon schijnt echt wel achter de wolken.

Ons EGO is niet enkel een kwade boodschapper

Er wordt nogal eensĀ gesproken over het EGO als iets waar we vanaf moeten als mens. Het dient nergens voor en zal vernietigd moeten worden om zo tot verlichting te komen (ik chargeer). Verlichting van alle nare dingen om zo wellicht in een hogere staat van zijn te belanden. En ja, natuurlijk is er een donkere kant aan ons EGO. Als het doorslaat dan komen we terecht in een afscheiding van ons zelf. Een afscheiding van dat wat we in essentie zijn, liefde.

Als ons EGO de overhand krijgt dan zijn we alleen maar bezig met onszelf. Met overleven in ons eigen belang. Met nadenken over de negatieve kanten van het leven. In het allerergste geval kom je dan misschien wel terecht in een depressie. Omdat je alles alleen nog maar negatief kunt ervaren en de wereld niet meer kunt zien met al het moois dat het te bieden heeft.

Ons EGO krijgen we na onze geboorte en wordt (grotendeels) gevormd door onze directe omgeving. Bij onze geboorte is het EGO er nog helemaal niet. Dat komt pas als onze omgeving ons gaat beĆÆnvloeden, bewust of onbewust. En we nemen in het begin alles aan als waarheid, omdat we nog niet beter weten. Ons EGO is simpelweg genomen de gedachten die we hebben. En die gedachten kunnen zowel negatief als positief zijn.

Je hebt zelf de keuze

Wat zou er zijn als we ons EGO niet zouden hebben? Wie zouden we dan zijn? Zonder EGO, of beter gezegd onze “IK” kunnen we onszelf ook niet definiĆ«ren. Niet neerzetten in deze wereld. Zonder ons EGO kunnen we geen grenzen aangeven op een verbale manier. Of voor onszelf opkomen. Zonder EGO is er ook geen ambitie of doorzettingsvermogen bijvoorbeeld. Op een gezonde manier dan welteverstaan. Slaat het door dan zit je weer aan de andere kant van de medaille.

Wat ik probeer aan te geven is dat er (bijna) altijd een keuze is. Als ons EGO in alle simpelheid voortkomt uit onze gedachten, dan hebben we ook een keuze. Zien we de situatie die zich voordoet vanuit het donker of vanuit het licht. Is de gedachte die zich aandient lauter negatief te interpreteren of is er ook een positieve manier van kijken. Uiteindelijk hebben we (in de meeste gevallen) zelf de keuze hoe we omgaan met onze gedachten.

Gedachten kun je zien als wolken aan de blauwe hemel. Niemand weet waar gedachten vandaan komen, ze zijn er gewoon. En in die vorm kun je ze dus ook gewoon laten zijn. De wolken drijven vanzelf voorbij. We hoeven er verder niets mee. Niet altijd althans. En als we er wel iets mee moeten doenĀ dan hebben we weer de keuze. Bekijken we de wolk van de lichte of de donkere kant? Alles begint bij jezelf, ook hoe je naar de wereld om je heen kijkt en hoe je ermee omgaat.

Ik wens je een mooie dag šŸ™‚

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
One comment to “HET EGO “Een pleidooi””
  1. mooi verwoord Wilbrand , ons Ego , ja het is een keuze hoe we met ons Ego omgaan , het licht en het donker spreekt mij zeer aan , gr M

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *