Ik eerst

Oei, wat zeg ik nou dan toch!? Jezelf op de eerste plaats zetten. Dat is iets wat velen van ons niet gewend zijn. Als anderen het goed hebben dan heb ik het ook goed.

Dat is althans iets wat ik vaak hoor. Dat is de overtuiging. Als ik een ander gelukkig kan maken dan ben ik zelf ook gelukkig. En gevoelsmatig zal dat ook deels wel kloppen.

Natuurlijk is het fijn om iets voor een ander te kunnen betekenen. Dat ontken ik zeker niet. Maar dan wel vanuit de juiste positie. Waar je jezelf het beste gunt. Want dat is wat ik vaak als kanttekening zie bij het geheel. We geven veel aan anderen vanuit onszelf, maar vaak cijferen we onszelf daarmee ook (een beetje) weg.

Waar blijf je zelf nog als anderen altijd eerst gaan?

IK EERST is niet iets wat we geleerd hebben. Het klinkt namelijk nogal egoïstisch of egocentrisch om jezelf op de eerste plek te zetten. Om jezelf de belangrijkste persoon in JOUW leven te maken. Dat is niet iets wat je doet maatschappelijk gezien. Anderen zijn belangrijker dan jou, toch!? Of toch niet?

Ik vraag je dit. Als je altijd maar anderen op de eerste plaats zet, waar blijf je zelf dan nog? Waar blijf je zelf dan nog als je jezelf steeds maar klein maakt en achter in de hoek gaat staan? Wat geef je nu echt aan een ander als je jezelf niet zo belangrijk vind? En, wat zeg je uiteindelijk tegen jezelf op deze manier?

Geef door vanuit de bron

En ja, er is inderdaad een schaduwzijde aan het IK EERST verhaal. Als we vanuit ons EGO komen en enkel en alleen maar aan onszelf denken. En daarmee anderen schaden. Maar daar heb ik het in dit verhaal niet over.

Ik zeg, je geeft door vanuit de bron waaruit jezelf put. De bron binnen in JOU dan welteverstaan. Die bron die in ons allen zit. Een bron van kracht, liefde en geluk. Van waaruit we volledig van onszelf houden om wie we zijn. Onszelf accepteren zoals we zijn. Voor de spiegel kunnen gaan staan en naar onszelf kijken met trots. Met een gevoel van EIGENwaarde.

En als je merkt dat je niet uit die bron doorgeeft dan zit je waarschijnlijk in een EGO deel vast. Dan kun je weer een keuze maken, blijf ik hierin hangen of ga ik naar mijn bron.

Volledig van jezelf houden en jezelf accepteren zoals je bent is de hoogste vorm van liefde!

Als je niet goed voor jezelf zorgt, hoe kun je dan goed voor een ander zorgen? Deze les heb ik ook moeten leren en ik ben nog niet uitgeleerd 😉

En ben je daar nog niet, zoals bijna iedereen denk ik, dan kun je iedere dag weer een klein stukje dichterbij jezelf komen. Door te werken aan die stukken binnenin jou die nog geheeld mogen worden. Door los te laten wat niet meer nodig is. Door de leegtes te vullen met eigen liefde en waarde. Op JOUW eigen tempo en je eigen manier, zolang als het nodig is. Het is jouw leven en jouw pad. Wat een mooi gegeven om voor jezelf te kiezen. Heerlijk.

Je bent een mooi mens 😀

Ik wens je een fantastische dag vol liefde, kracht en moed 🙂 <3

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *