Onbewust reageren

Herken je dat, dat je regelmatig reageert vanuit een soort automatische piloot. En dan vaak op een ontkrachtende manier of op een manier dat het lijkt alsof je je aangevallen voelt. In dit artikel wil ik het hebben over de “Ja maar!” robot.

Het valt me steeds vaker op, ook bij mezelf, dat we heel makkelijk reageren vanuit een onbewust stuk van onszelf. Een stuk waar we vanuit een soort automatisme reageren. Ik merk het ook al heel erg bij mijn kinderen en andere kinderen. Je zegt iets en er wordt direct al gereageerd met “Ja maar!”. Het is een automatisme geworden om direct te reageren met een ontkrachting.

Iedereen doet het

En zoals ik al aangaf valt het me op dat ik het zelf ook doe. Eerlijkheidshalve moet ik er een beetje om lachen bij mezelf. Het valt me op bij anderen maar zelf doe ik net zo hard mee. Sinds ik me ervan bewust ben bij mezelf kan ik ook niet anders dan om mezelf lachen. Het is zo een ongelooflijk grappige onbewuste reactie, zelfs als ik me ervan bewust ben. Het gaat gewoon vanzelf. Ik hoef er niets voor te doen.

Wat ik dan wel interessant vind is dat ik het bijna iedereen hoor doen. En niet alleen in de “Ja maar!” variant. Er zijn er meer. Alsof het een soort collectief ding is. Het in ons collectief onderbewustzijn is geslopen. Let er maar eens op. Niet om er een waardeoordeel over te vellen. Helemaal niet, integendeel zelfs. Het is enkel iets wat me opvalt. Enkel om bewust te worden.

Er wordt iets blootgelegd in onszelf

“Ja maar!” in de zin van dat we onszelf aangevallen voelen. In de zin van dat we ergens op aangesproken worden maar de verantwoordelijkheid er niet (volledig) voor willen nemen. In de zin van ons ongemakkelijk voelen omdat een ander iets bij ons bloot legt wat diep weg lag. Iets wat naar de oppervlakte komt op het moment dat we ons aangesproken voelen. En dan schieten we in de verdediging. Terwijl het wellicht helemaal niet de bedoeling was van de ander om ons “aan te spreken”.

We voelen ons aangesproken omdat er iets in ons verleden is gebeurd waardoor we het gevoel krijgen dat we iets “niet goed” gedaan hebben. Een gevoel van ongemak omdat we niet willen dat de ander ons afkeurt. Althans, dat gevoel gebaseerd op wat we denken dat de ander van ons vind. Wat niet zo hoeft te zijn. Maar omdat we het misschien zo ervaren hebben dat anderen ons afkeuren. Terwijl ze wellicht enkel een goed advies wilden geven.

Het is ons kindsdeel dat reageert

Waar we geraakt worden is ons kindsdeel. Dat deel van ons dat op jonge leeftijd al te maken heeft gekregen met afkeur. Dat deel van ons dat geleerd heeft dat je dingen GOED of FOUT kan doen. Gevoed door onze externe wereld, die ons daar maar al te graag op wees. En als kind leer je dan al snel dat je je GOED moet gedragen en moet voldoen aan de verwachting van een ander. Om zo je spontaniteit steeds meer te verliezen.

Nu zeg ik niet dat dit bij ieder kind zo is. Dat weet ik natuurlijk niet. Maar veel van ons zullen er wel iets in herkennen. Dat deel waar je als kind werd geremd doordat je iets FOUT deed in de ogen van een ander. En ja, zo leer je letterlijk op de rem te gaan staan. En dat kindsdeel nemen we mee in onze “volwassen” persoonlijkheid. Zonder dat we ons ervan bewust zijn. Totdat we er op een dag op gaan letten en denken “Waarom reageer ik eigenlijk zo?”. Ik praat nu even voor mezelf.

Van bewust worden naar bewust(er) reageren

Nu ik me er zelf meer van bewust van begin te worden probeer ik er ook bewuster mee om te gaan door even te wachten voordat ik reageer. Niet altijd heel erg makkelijk omdat het patroon er al heel lang in zit. En omdat je het continu om je heen hoort ben je heel snel weer geneigd om weer in het oude te vervallen. Maar iedere verandering heeft tijd nodig. En die gun ik mezelf. Die mag je jezelf gunnen. Zonder over jezelf te oordelen. Zonder over de ander te oordelen.

Je kunt dankbaar zijn voor de spiegel die je iedere keer weer voorgehouden wordt. De spiegel die je de mogelijkheid geeft om te groeien. De spiegel die een ander je voorhoudt zodat je dat deel in jezelf weer kan helen. Als dat nodig is en je er klaar voor bent. Uit liefde voor jezelf.

Ik wens je een mooie dag 🙂

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *